Dün istediğim kadar çalışaMADIM. İşlerimi ertelemek konusunda özel yeteneklerim var.

Bir yere kısa bir bio ve CV göndermem lazım. Kendimi ikna edip de onu yazamadım. Nedense CV yazmak, geçmişe bakmak, şunları şunları yaptım demek beni rahatsız ediyor. Yalan söylemediğim halde yalan söylüyormuşum gibi hissediyorum.

Kendimi başarılı olduğuma inandıramadım. Sevildiğime de inandıramıyorum. Biliyorum ama inanmak başka bir şey. İnanç olmadığında rol yapıyor gibi hissediyorsun. Rolün de hakkını veremedim diye üstüne bir ikinci impostor hissi.

Geçen hafta içinde evde eşyaların kaybolduğuna inanmaya başlamıştım. Yeşil bir şişe açacağım var. Annem bunu buraya koyuyorum diye mutfakta bir çekmeceye koydu. Bunu hatırlıyorum. Ama o çekmeceye defalarca baktığımda bulamadım.

Uzay zamanın değiştiğini, hatırladığım şeylerin gerçek olmadığını, belki de farklı bir evrene transfer olduğumu düşünmeye başlamıştım. Sonra bazı başka eşyaların da kaybolmaya başladığını farkettim. Bir adet büyük bıçağım vardı, onu da bulamadım. Temiz kaşık çatal bitti ama makine dolmadı. Evdeki eşyaları cinlerin veya kedi kılığına girmiş uzaylıların veya aynı evi paylaştığımız ama farklı boyutta yaşayan birinin kullandığını düşünmeye başladım. Bir yerde acaba benim birbirinden habersiz birden fazla kişiliğim mi var, diğeri erkenden kalkıp ev eşyalarını çöpe mi atıyor? diye düşünmeye başlamıştım.

Dün annem yine geldi. Kendisine cesaretimi toplayıp şişe açacağının nerede olduğunu sordum. Uzay-zaman yeniden toparlandı ve bana henüz bilmeidiğim gizli bir çekmecenin yerini gösterdi. Şişe açacağı ve bıçaklar oradaymış. Hala kayıp bir iki şey var ama onlar muhtemelen normal kayıp sayılabilir. En azından sanırım insanlar böyle böyle deliriyor demekten kurtuldum.

Geçen hafta hastaydım, öksürük, halsizlik, ateş ve boğaz ağrısı. İyileştiğimi sanıyordum, kürek çekmeli ve klimalı rutin hayatıma döndüm ama gece yeniden ateşim çıktı. İki parasetamol hapı, güneşte yatmak, çalışmamak gibi tüm tedbirlere rağmen iyileşemedim. Bir haftadan sonra artık millete söyleyecek yarın giderim belki bahanem de kalmadı.

Gidiyim bir hastane bulayım. İlk covid testimi de yaparlar. Bana nazar değiyor ama kimden olduğunu bulamadım.