Bir hikaye dinledim. Dağda uzlette yaşayan bir keşiş mağarasında bir dişi fare ve beş yavrusunu bulmuş. Kısa süre sonra anne fare ve iki yavrusu bir kediye yem olmuş. Kalan yavruların hallerine acıyan keşiş, kendi yediklerinden fare yavrularına da vermeye başlamış. Bir gün dalmışken gelen kedi, kalan üç yavrudan ikisini daha yemiş. Kalan bir fare yavrusunun da kediye yem olacağını anlayan becerikli keşiş bu fareyi bir kediye dönüştürmüş.

Kediye dönüştürdüğü fare, gelen kediyi kovalamış. Bir süre sonra mağarada bir köpek peydah olmuş. Köpeğin aslı fare olan kediye rahat vermeyecğeini gören keşiş, bu defa kediyi bir köpeğe dönüştürmüş. Yeni edindiği köpek haliyle fare bu köpeği kovalamış.

Sonradan bir kaplan dadanmış mağaraya. Bu işin böyle sonunun gelmeyeceğini düşünen keşiş, en iyisi bunu bir aslana çevireyim de kimse ilişemesin demiş. Fareden kediye, sonra köpeğe dönüştürdüğü mağaradaşını bir aslana çevirmiş ve ormana yollamış.

Ormanda bu aslanın duruşundan herkes çekiniyormuş. Ona ilişen kalmamış. Yine de bu aslanın dışı aslanmış ama kalbi hala bir fare kalbiymiş. Her ne kadar cüsseli de görünse, farelikten gelen endişesi, korkaklığı ve ürkekliği devam ediyormuş. Bu ürkeklik fare kalpli aslana dert olmuş.

Cüssesiyle kalbinin arasındaki farkı bilen tek kişinin keşiş olduğunu farketmiş aslan. Keşişi yerse korkularından kurtulacağını, kimsenin de kendisinin aslında bir fare olduğunu bilmeyeceğini kurmuş. Mağaraya dönüp keşişi yemeye hazırlanırken keşiş bunun niyetini sezmiş ve neden geldiğini anladım diyerek onu tekrar eski formuna döndürmüş. Hadi yallah mağaradan defol.

Fareyi aslana dönüştüremeyiz. Dönüştürsek de emek vermeden kazandığı bu aslanlık onu hasta edecek ve elindeki gücü bizi yemek için kullanacaktır. Neden denk insanlarla yoldaşlık edilir ve neden çoluk çocuğun eline kullanmayı bilmedikleri sosyal ve hukuki araçlar verilmez? İşte bundan.

Ben bu hatayı çok yaptım. Ben de keşiş kadar merhametliydim. Kediler fareleri, köpekler kedileri, kaplanlar köpekleri rahatsız etmesin, hepsi mutlu yaşayıp gitsin isterim. Ancak bunun yolunun herkesi aslan yapmak olmadığını, Allah'ın vermediğini benim veremeyeceğimi unuturum.

Bunu öğreniyorum yavaş yavaş. Bir insan kendi eliyle aslan olmak istiyorsa, bu iradesi varsa yardım etmeye çalışıyorum. Yoksa, benim taşıma suyumla kimse fareden aslana dönüşmüyor. Olsa olsa kendini aslan sanan bir fareye dönüşüyor ve bunun da zararı önce kendine, sonra bana oluyor.