Featured image of post menfez 23

menfez 23

Dün 5’te kalktım. Göz muayenesi oldum. Gözün iyi ama romatolojiye git dedi doktor. Romatolojiye gidip oradan da iyi olduğumu öğrenince, gözümde ara ara nükseden üveit’in nazardan veya glutenden veya bilinmeyen hastalıklardan olduğuna inanacağımı düşünüyorum. Belki gluten ve süt ve peyniri ve kefiri de bırakırsam, hayatına sadece ot, et ve bakliyat yiyerek devam eden bir canlı haline gelirsem belki ben de uçmaya başlarım, Şeyh Tayyar gibi.

Kefiri bırakmak istemiyorum. Probiyotik lazım. Kombucha pahalı, turşunun iyisi zor bulunuyor ve ben bunları üretme konusunda beceriksizim.

Hikayeleri sadece kendimi eğlendirmek için yazıyorum, bu arada. Edebi malzeme üretmeyi bıraktım. Artık buranın tek amacı kendimi eğlendirmek. Beğenirseniz okursunuz, beğenmezseniz zaten ne işiniz var.

Levent Çarşı’da Stalk kafe diye bir yerin önünden geçerken hatırladım. Stalk edecek kimsen de kalmadı ya Ebu Ali Ferzan dedim kendime. Bir kişi hariç kimseyi merak etmiyorum. O da zaten kendisini stalk ettiğimi biliyor. (Yani üstünüze alınmanıza gerek yok.) Onu neden merak ediyorum? Çünkü çok üzülüyor ya. Ne gerek varsa. Ben de o üzülüyor diye üzülüyorum.

Üzülerek ne yapabilirsin? Girdiğin depresyon nereye götürür seni? Bunların faydası nedir? Bunu düşünecek kadar iyi olsan tabii ki depresyon da olmaz, farkındayım.

İnşallah hayırlara çıkar. Hiç kötü hissetsin istemem.

Teknik meknik bir şeyler diyecektir sözlerime. İnce ince işlediği argümanların arasından dil çıkarıyormuş gibi geliyordu bana söyledikleri. Güvenmekte zorlanan birine çok konuşunca güven artmıyor. Çok konuşunca argümanlar kuvvetlenmez. Daha çok zayıflar aslında. Sağlam argümanın uzun uzun inşa edilmesine gerek yoktur. Onun için laf uzadıkça arkasından ne çıkacak acaba endişesi artıyor. Sonunda haksız çıkacağıma eminim.

Emin Reşah - Her Hakkı Mahfuzdur
Built with Hugo
Theme Stack designed by Jimmy