Virgül 9 Ocak #1

Hayatın getirdiklerini kabullenme konusunda ne kadar başarılı olduğunuz, hayatın kendisine nasıl baktığınız her şeyi belirliyor. Mutsuzluk garanti ama bununla nasıl başa çıkıyorsun? İnsanın mutsuzluğuyla başa çıkmayı bilmemesi ve gerçekliği unutması bütün hastalıkların başı. Herhalde böyle.

Kendi mutsuzluğunu ikrar edemeyecek, iyi değilim diyemeyecek kadar kötü olmak: Korkağım demek bir cesaret gerektirdiği gibi, mutsuzum demek de cesaret ve bir ölçüde mutluluk, en azından mutluluk umudu gerektiriyor. İyi değilim demek için bile biraz iyi olmak lazım.

İnsanın ezelden gelen adaptasyon önlemi inkar etmek. Mutsuzluğunu inkar etmek de böyle, hayır, hayır, ben çok iyiyim demesinin altında mutsuzluğuyla yüzleşmeyi bile becerecek kadar mutlu olmadığı yatıyorsa, bu insana yardım etmek mümkün müdür?