Bu yaklaşık 70 gün öncesinden.


Malcolm Gladwell'in David and Goliath (Davud ve Calut) kitabını dinliyorum.

Zayıflarla güçlüler arasındaki mücadelede zayıfların nasıl öne çıktığını, nasıl zafer kazandıklarını anlatmış. Bunların ne kadar şaşırtıcı olduğunu veya olmadığını, zayıfların hangi hallerde daha avantajlı olduklarını ve güçlü görünenlerin nasıl avantajdan uzaklaşabildiklerini anlatmış.

Davud ve Calut hikayesiyle başlıyor. Dev gibi görünen Calut'un aslında savaşta hiç beklemediği yerden bir taş yiyen ve muhtemelen büyüme hormonunun fazla gelmesinden dolayı gözleri iyi görmeyen bir piyade olduğunu anlatıyor. Davud ise büyük taşlar atan bir sapancı imiş. Calut'un savaş meydanına başka bir piyade bekleyerek çıktığını ancak karşısında Davud'u bulunca, cüsse avantajını kaybettiğini anlatıyor.


İyi öğrencilerin gidebilecekleri en iyi okullara gittiklerinde nasıl olup da okuldan ve okumaktan vazgeçtiklerini söylüyor. İyi öğrencilerin hepsini bir yere toplayınca, bunların bazıları tab'an geride kaldığı için moralleri bozulup, motivasyonları düşüyormuş

O zaman kendini aptal hissetmeye başlayan öğrencilere dönüşüyorlar. Lisede çok başarılı göründüğü halde, üniversiteye gidip, tamamen hayal kırıklığı yaşayan öğürencilerden bahsediyor. Calut'un üniversite versiyonları.